Problem odleżyn pomimo rozwoju nauki i medycyny w dalszym ciągu jest
wyzwaniem dla opiekunów oraz medyków zajmujących się osobami długotrwale unieruchonymi. Poziom
występowania odleżyn w ośrodkach opieki zdrowotnej na świecie jest w dalszym ciągu
wysoki wahając się od 0 do 72,5%.1
Eksperci PTLR (Polskie Towarzystwo Leczenia Ran), ograniczone uszkodzenie skóry
oraz głębszych tkanek, które prowadzą do owrzodzenia, określają nazwą „odleżyna”2.
Odleżyna jest definiowana także jako uraz ciśnieniowy, który powstaje na skutek zaburzeń
fizjologicznych oraz wpływu czynników zewnętrznych.
Eksperci zwracają uwagę na wpływ mikroklimatu panującego pomiędzy skórą a
powierzchnią nośną jako jedną z przyczyn występowania urazów ciśnieniowych (pressure
injury). Skóra na skutek podwyższonej temperatury, wilgotności oraz przepływu powietrza ulega
wysuszeniu co prowadzi do wzrostu jej wrażliwości oraz podatności na mikro urazy3.
Działania profilaktyczne definiowane jako wczesna identyfikacja osób u których
mogą pojawić się odleżyny i wdrożenie w plan opieki powinny wynikać z szeroko pojętej
czujności wynikającej z troski o podopiecznego/pacjenta oraz powinny być należycie
zdefiniowane w procedurach danej placówki zdrowotnej.
Należy także pamiętać o utrzymaniu integralności skóry oraz minimalizacji
wilgoci. Ocena stanu skóry powinna być przeprowadzana regularnie, przynajmniej dwa razy
dziennie. Zgodnie z wytycznymi PTLR ocenie podlega integralność w miejscach, które są
narażone na ucisk.
Rozpowszechnianie i wdrażanie profilaktyki przeciwodleżynowej to skuteczne i tanie
działanie opiekuńczo pielęgnacyjne, które znacząco minimalizuje ryzyko powstawania
odleżyn2. Badacze zwracają uwagę, że do 70% ran wynikających z unieruchomienia i deficytu
samoopieki może dojść już w ciągu pierwszych 2 tygodni4.
To jest wyrób medyczny. Używaj go zgodnie z instrukcją używania lub etykietą.